ДПМНЕ без збор одобри одбележување на јубилеј посветен на контроверзниот Милаим Фејзиу со што уште еднаш докажа дека коленичи и капитулира пред коалициониот партнер ВРЕДИ. Се работи за фигура поврзана со иницијативата за албанскиот референдум од 1992 година, прв претседател на Сенатот на Тетовскиот универзитет и учесник на трибината во 2021 година за формирање на партијата „Република Илирида“, која се залага за федерализација на државата, стои во соопштението од Левица што МИА ви го пренесува во целост.

Во јавноста, Фејзиу е препознатлив и по изјавата „Тоа се наши деца“, дадена во 2001 година кога поранешни припадници на ОНА од тетовското Кале отворија оган врз безбедносните сили.

Одлуката да се одбележи јубилејот на Милаим Фејзиу отвора сериозно прашање за критериумите според кои државата селектира личности достојни за институционално чествување. Во ситуација кога самиот предлог минува „без збор“, се создава впечаток на политичка инерција или (како и секогаш) задоволување на коалициските апетити, наместо аргументирана дебата. Таквиот пристап не само што ја девалвира процедурата, туку го релативизира значењето на јавниот консензус во однос на историски чувствителни фигури и секако на националните темели на државата!

Контроверзноста на Фејзиу не произлегува од маргинални или споредни аспекти на неговото делување, туку од директна поврзаност со политички проекти и изјави што длабоко ја поларизираат јавноста. Во тој контекст, неговото институционално чествување може да се чита како нормализација на агенди што се перципираат како спротивни на унитарниот карактер на државата и нејзино федерализирање.

Особено проблематично е што паралелно се одбиваат други предлози со образложенија за „непотребно отворање на Пандорината кутија“, додека во истиот пакет се прифаќа фигура која токму тоа го прави – отвора длабоки, нерешени политички и етнички тензии. Овој двоен стандард укажува на недоследност во примената на критериумите и на селективна чувствителност кон историските контроверзии.

Во поширок контекст, ваквите одлуки ризикуваат да ја компромитираат симболичката функција на државните чествувања. Чисто за споредба други планирани јубилеи за чествување се и оние на Даме Груев, Крсте Петков Мисирков, Петре Андреевски, Никола Бадев, Ристо Шишков…

И наместо тие да служат како точки на заедничко сеќавање и кохезија, тие можат да станат извори на нови поделби. Оттука, прашањето не е само дали Фејзиу е „достоен“ за одбележување, туку дали државата е подготвена долгорочно да ги сноси последиците од попуштање на коалициските партнери и на избори што секако се политички.

ПП Левица