Можеби сè ќе изгледаше поинаку доколку последната голема шанса во финалето на Светското првенство завршеше во мрежата.

Лионел Меси ја започна акцијата со додавање до Џулијано Симеоне, следуваше центаршут, а Маркос Сенеси успеа да стигне до топката во шеснаесетникот. Таа помина крај десната статива на Унаи Симон. На семафорот беа 119 минути и 38 секунди.

Неколку сантиметри ја делеа Аргентина од можноста за сосема поинаков крај на Мундијалот. Наместо денес да се разговара дали ова е најдобрата аргентинска генерација во историјата и колку долго може да продолжи нејзината доминација, репрезентацијата влегува во период исполнет со неизвесност.

Аргентина остана без светската титула, Меси објави крај на репрезентативната кариера, а иднината на селекторот Лионел Скалони е неизвесна. Во исто време, репрезентацијата сè уште нема потврдени пријателски натпревари за септемврискиот ФИФА-термин.

Една ера очигледно завршува.

Првпат по 22 години – Аргентина без Меси

Најголемата промена, секако, е заминувањето на човекот околу кого повеќе од две децении се вртеше аргентинската репрезентација.

Меси не беше само капитен и најдобар фудбалер. Целиот систем постепено беше изграден околу неговото присуство, а тоа особено се виде на последното Светско првенство. Тој постигна осум од 19-те голови на Аргентина и запиша уште четири асистенции.

Сега Скалони – или неговиот наследник – првпат ќе треба да изгради Аргентина во која Меси воопшто не е дел од равенката.

Промената ќе се почувствува и надвор од теренот. Присуството на Меси со години ја зголемуваше комерцијалната вредност на секој натпревар на Аргентина, а неговото заминување неизбежно ќе влијае и врз сумите што организаторите се подготвени да ги платат за пријателски натпревари.

Во Аргентинската фудбалска асоцијација веќе размислуваат за проштален натпревар и церемонија достојна за неговата кариера.

А што ќе направи Скалони?

Тоа е второто големо прашање.

Договорот на Лионел Скалони истекува на крајот од 2026 година. Селекторот најавил дека ќе го испочитува договорот, но засега нема гаранција дека ќе остане на функцијата и во 2027 година.

По осум години на клупата постои логично трошење, но дилемата е и спортска. Скалони е свесен дека следниот циклус нема да биде едноставно продолжение на претходниот, туку може да бара речиси целосно нов проект.

Меси замина, а со репрезентацијата се прости и Николас Отаменди. Дел од другите играчи кои беа столбови на последните два мундијали се приближуваат до крајот на репрезентативниот пат, имаат проблеми со повреди или веќе не играат на нивото од најуспешните години.

Според аргентинските медиуми, во АФА очекуваат Скалони да му ја соопшти својата конечна одлука на претседателот Клаудио Тапија во следните недели.

Да се задржи старата гарда или веднаш да почне реконструкцијата?

Првичната идеја била за септемврискиот собир повторно да бидат повикани фудбалерите кои настапија на Светското првенство. Целта била целата генерација заедно да добие признание од аргентинската публика, најверојатно на исполнетиот „Монументал“.

Но, таквиот план отвора друго прашање: има ли смисла Скалони да продолжи да игра со состав за кој веќе знае дека наскоро ќе мора значително да се промени?

Аргентина стигна до финалето на Светското првенство, но не го одигра турнирот на нивото на кое навикна во најдобрите години од циклусот на Скалони. Имаше проблеми и против послаби противници, а во голем дел од турнирот повторно зависеше од инспирацијата на Меси.

Поразот од Шпанија во финалето дополнително ги откри слабостите.

Затоа дилемата не е само кои фудбалери ќе бидат повикани во септември. Прашањето е дали Аргентина треба постепено да ја обновува шампионската генерација или веднаш да почне да гради тим за следните четири години.

Кој ќе биде новиот лидер?

Заминувањето на Меси и Отаменди остава празнина и во соблекувалната.

Аргентина ќе мора да избере нов капитен, но уште поважно – да пронајде нова група фудбалери околу која ќе се гради авторитетот на репрезентацијата.

Кристијан Ромеро, Енцо Фернандез, Лисандро Мартинез, Алексис Мекалистер и Лаутаро Мартинез се дел од средната генерација која веќе има огромно меѓународно искуство, а пред себе сè уште има години врвен фудбал.

Од друга страна, доколку продолжат да бидат дел од тимот, Леандро Паредес и Родриго де Пол се природни кандидати да преземат дел од лидерската улога. Двајцата беа меѓу најблиските соработници на Меси во најуспешниот период на репрезентацијата.

Ќе треба да се донесе и една симболична, но за Аргентина исклучително важна одлука – кој ќе го наследи дресот со број 10.

Ако замине и Скалони, проблемот станува многу поголем

Евентуалното заминување на селекторот би значело дека Аргентина истовремено останува без двата главни симболи на најуспешниот циклус во поновата историја.

Скалони не е само човекот што го избира почетниот состав. Во изминатите осум години околу него е изградена цела структура – стручен штаб, методологија на работа, начин на следење на играчите и поврзаност со младинските репрезентации.

Ако реши да замине, АФА нема да треба само да најде нов селектор. Ќе мора да одлучи колкав дел од системот на „Скалонета“ треба да преживее без Скалони.

Токму тука може да биде најголемиот тест. Многу шампионски репрезентации успеваат да создадат една голема генерација; многу помалку успеваат да го претворат успехот на таа генерација во систем што продолжува да функционира кога главните актери ќе заминат.

Меси заминува и со огромна политичка и комерцијална тежина

Последиците од неговото повлекување не завршуваат со фудбалската тактика.

Во текот на годините присуството на Меси ѝ даде дополнителна глобална тежина на аргентинската репрезентација, но индиректно ја зајакна и позицијата на претседателот на АФА, Клаудио Тапија.

Аргентина со Меси беше еден од најатрактивните спортски производи во светот. Стадионите се полнеа, пријателските натпревари имаа огромна комерцијална вредност, а интересот за репрезентацијата далеку ги надминуваше границите на земјата.

Без него, АФА ќе треба да открие колку од таа моќ ѝ припаѓаше на институцијата и на успехот на тимот, а колку беше нераскинливо врзана за најголемата аргентинска ѕвезда.

До 2028 година има многу време

Аргентина веќе има обезбедено место на Светското првенство во 2030 година како една од земјите домаќини на воведните натпревари, заедно со Уругвај и Парагвај.

Следниот голем официјален предизвик е Копа Америка во 2028 година. Тоа остава доволно време за реконструкција, но истовремено ја лишува репрезентацијата од непосреден натпреварувачки притисок кој би покажал дали новиот проект функционира.

А токму затоа следните месеци можат да бидат поважни отколку што изгледаат. Треба да се реши иднината на селекторот, да се изберат новите лидери и да се одлучи колку од шампионската генерација ќе продолжи понатаму.

Во изминатите години Аргентина имаше нешто што ретко го има една репрезентација – јасен идентитет, стабилен селектор, група која функционираше како целина и најдобриот фудбалер на својата генерација како лидер.

Сега Меси го нема. Можно е наскоро да го нема ни Скалони.

И по години во кои Аргентина речиси секогаш имаше одговор, почнува период во кој најважни ќе бидат прашањата.